´Beni görmek demek, behemehal, yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kâfidir.´ M.K.Atatürk ( 1929 )

                                  MUSTAFA KEMAL

- Dağ başını efkâr almış,
Gümüş dere durmaz akar, -
Gözyaşından kana kesmiş gözlerim:
Ben ağlarım, çayır ağlar, çimen ağlar.
Ağlar - ağlatır: Cihan ağlar,
Mızıkalar iniler, ırlam - ırlam dövülür,
Altmış - üç ilimiz: Altmış - üç yetim.
Yıllar gelir - geçer: Kuşlar gelir -geçer,
Her geçen, seni bizden parça -parça götürür.
Mustafa´m! Mustafa Kemal´im!

Diz dövdüm:
Gözlerim şavkı gitti Sakarya´nın suyuna.
Sakarya´nın suları namın söyleşir.
Hemşerim Sakarya! Öksüz Sakarya!
Ankara´dan uçan kuşlar,
´Kemal´im´ der, günler - günü çağrışır.
Kahrolur, bulutlara karışır.
Gök bulut, yaşamak bulut.
Uca dağlar, dev - boyunlu morca dağlar,
Divan durmuş, bekleşir.
Mustafa´m! Mustafa Kemal´im!

Nasıl böyle varıp geldin? Hoş geldin!
Çıngı kaymış, alazlanmış gözlerin,
Sol gözünde güneş - südü sıcaklık
Ellerinden öperim Mustafa Kemal.
Senin dalın yaprağın, biz senin fidanların.
Biz, bunları yapamadık.
Sen elbette bilirsin, bilirsin Mustafa Kemal:
Elsiz - ayaksız bir yeşil yılan
Yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal!
Hani bir vakitler, Kubilây´ı kestiler.
Çün buyurdun! Kesenleri astılar,
Sen uyudun. Asılanlar dirildi.
Mustafa´m! Mustafa Kemal´im!

Karalar kuşanmış, Kaadeniz akmam diyor,
Dokunmayın! Ağlamaktan bıkmam diyor.
Bu gece kıyamet gecesi.
Bu vapur Bandırma vapuru.
Yattığı yer nur olsun Mustafa - Kemal,
Ben ölümden korkmam diyor,
Korkmam diyen dilleri: Toz oldu - toprak oldu.
Bir kusur işledik, bağışlar mı kim bilir
O bize öğretmedi kazan kaldırmasını.
Günahı - vebâli öğretenin boynuna,
Erdirip - dolduran´a ana - avrat sövmesini.
Yüreğim kırıldı. Kanım kurudu.

Var git Karadeniz! Var git başımdan.
Mızıka çalındı: Düğün mü sandın
Bir yol koyup gideni gelir mi sandın?
Mustafa´m! Mustafa Kemal´im!

Ankara´nın taşına bak!
Tut ki baktım: Uzar gider efkârım:
Çayır ağlar, çimen ağlar. Ben ağlarım:
Gözlerimin yaşına bak!
Ankara Kalesi´nde, Rasat Tepe´de
Bir akça - şahan, gezer, dolanır
Yaşın - yaşın, mezarını aranır,
Şu dünyanın işine bak -
Mustafa´m! Mustafa Kemal´im!

Attila İLHAN

                     ATATÜRK'TEN SON MEKTUP

Siz beni hâlâ anlayamadınız,
Ve anlayamayacaksınız çağlarca da,
Hep tutturmuş ´yıl 1919, Mayısın 19 u´ diyorsunuz,
Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övünüyorsunuz.
Mustafa Kemal´i anlamak bu değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

Bırakın o altın yaprağı artık,
Bırakın rahat etsin anılarda şehitler,
Siz bana neler yaptınız ondan haber verin,
Hakkından gelebildiniz mi yokluğun, sefaletin,
Mustafa Kemal´i anlamak yerinde saymak değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

Bana muştular getirin bir daha,
Uygar uluslara eşit yeni buluşlardan,
Kuru söz değil iş istiyorum sizden anladınız mı,
Uzaya Türk adını Atatürk kapsülüyle yazdınız mı,
Mustafa Kemal´i anlamak avunmak değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil

Hâlâ o acıklı ağıtlar dudaklarınızda,
Hâlâ oturmuş 10 Kasımlarda bana ağlıyorsunuz,
Uyanın artık diyorum, uyanın, uyanın,
Uluslar, fethine çıkıyor uzak dünyaların.
Mustafa Kemal´i anlamak göz boyamak değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil

Beni seviyorsanız eğer ve anlıyorsanız,
Laboratuvarlarda sabahlayın, kahvelerde değil,
Bilim ağartsın saçlarınızı, kitaplar,
Ancak böyle aydınlanır o sonsuz karanlıklar.
Mustafa Kemal´i anlamak ağlamak değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

Demokrasiyi getirmiştim size, özgürlüğü
Görüyorum ki hâlâ aynı yerdesiniz hiç
ilerlememiş,
Birbirinize düşmüşsünüz halka eğilmek
dururken,
Hani köylerde ışık, hani bolluk, hani kaygısız
gülen,
Mustafa Kemal´i anlamak işitmek değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

Arayı kapatmanızı istiyorum uygar uluslarla,
Bilime, sanata varılmaz rezil dalkavuklarla,
Bu vatan, bu canım vatan sizden çalışmak ister,
Paydos öğünmeye, paydos avunmaya, yeter, yeter,
Mustafa Kemal´i anlamak aldatmak değil,
Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

Halim Yağcıoğlu

TORPİL
Yil 1934, o donemde Milli Egitim Bakanligi Ulus'ta dir. Bakan ise Nigdeli Abidin OZMEN'dir.Bakan, makaminda calismaktadir. Kapi calinir.
Bakanin gür sesi: "Giriniz!"

ATATURK'un Yaverlerinden biri, yaninda iki cocukla makama girerler. Hosbesten sonra Yaver, Bakan Abidin OZMEN'e bir zarf uzatir.Konuklara yer gosterir ve zarfi acar. ATATURK'ten gelen bir mektuptur bu: "Bay Abidin OZMEN, Milli Egitim Bakani...."

Abidin OZMEN zarfi ozenle acar ve mektubu dikkatle okur:

"Yaver Bey'le, size iki fakir ve kimsesiz cocuk gonderiyorum. Bu cocuklari, uygun goreceginiz, bir liseye (parasiz yatili olarak) kaydini yaptirip..."

Bu, ATATURK'un bir emridir. Kesinlikle yerine getirilecektir. Bakan Abidin OZMEN, Orta Ogretim Genel Muduru'nu cagirtir ve su direktifi verir:

"Yaver Bey'in yanindaki bu iki cocugun evrakini aliniz ve bu cocuklari Haydarpasa Lisesi'ne parali yatili olarak kaydini yaptirip her ikisi için de ucer yillik parali yatili makbuzlarinin 'Veli ve ödeyen hanesine ATATURK'un ismini yazdirarak bana getiriniz." der.

Bakanin emri yerine getirilmistir. Abidin OZMEN de kisa bir mektup yazarak Yaver Bey'le ATATURK'e yollar.

Mektubun icerigi söyle: "Muhterem ATATURK, Yaver bey'le gondermis
oldugunuz iki cocuk hakkinda emirlerinizi aldim. Ancak, arkasinda
Turkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve Cumhurbaskani ATATURK gibi biri
bulundugu icin; bu iki cocugu fakir ve kimsesiz olarak kabul etmeme,
hem yasalarimiz, hem de mantigimiz izin vermedi. Bu nedenle her iki
cocugun da emirleriniz geregi Haydarpasa Lisesi'ne parali yatili olarak kayitlarini yaptirdim. Cocuklarin ucer yillik okul taksitlerine ait makbuzlari ekte takdim ediyorum..."

ATATURK bu mektup uzerine, devrin Basbakani Ismet Inonu'ye telefon ederek: "Bak"demis, "Senin Milli Egitim Bakanin bana ne yapti" diyerek olayi anlatmis. Inonu, Bakan'i adina özür dilemis.
ATATÜRK: "Yok!" demis "Özur dileme. Cok memnun oldum. Keske her
devlet adami bu medeni cesarete sahip olabilse ve dogruyu gosterebilse..."

***

Bu ani Yuksek Mimar H.Rahmi OZMEN'in amcasi, M.E.B. Bakani Abidin OZMEN ve ATATURK arasinda gecer. Tarihi degeri olan ve hicbir yerde yayimlanmayan bu aninin unutulup gitmesine gonlu razi olmayan Bakanin yegeni H.Rahmi OZMEN 15.08.1985 gunlu bir mektupla gazeteci yazar Vahap Okay'a iletir. O da 15.09.1985 tarihli KOLAY ILAN adli gazetesinde yayimlar. Bu kaynaktan alinmadir.