GÜLLER VE SEVGİLİ
Ayrılmaz ikili
Güller ve sevgili
Sevdiğine sunulan
Hatırlatan baharı
Coşturan gönülleri
Süsleyen bahçeyi
Bir vazo da güller
Ne hoştur
Evin bir kenarı
Bir demet Öğretmene
Bir demet anneye
Hele Sevgiliye
Bir demet
Bazen bir tanesi
Ne çok sevindirir
Gönülleri
Ne mutlu kılar
O anı..
O an
Güller ve sevgili
Bakılası gözleri
Tutulası elleri
Öpülesi dudakları
Yaşamak,yaşamak
O anı
O anı..
Burhan Küçük
PEMBE GÜLLER
Bir Pembe gülü düşün, henüz tomurcuk dalında
Gül benim olmasada gönül ister solmasın
Korkusu yaprağından düşen bir çiğ tanesi
Düşen ben olmasam da gönül ister solmasın
Yağmur küsmesin ona. dalında kurumasın
Baharı yaşasın hep sonbahar hiç olmasın
Dökmesin yaprağını. kimseler koparmasın
Gül benim olmasa da gönül ister solmasın..
Hakan Şengün
BÜLBÜL'ÜME
Papatyalar günese
Gül bülbüle asikmis.
Günes her aksam batar
Papatya yüreginetas basarmis.
Her gece terk edilir,karanlikta aglar,
Yapraklarini büzüp aklinca günese küsermis.
Günes Her sabah yeniden dogup papatyaya gülünce,
Garibim hemen kanar,sonuna dek açip çiçeklerini
Günese kucak açarmis
Bülbülse biraz uzaklassa gülden
Gül hemen yapraklarini islatir,boynunu büküverirmis
Uzaklarda geçen her günde biraz daha kaybedermis bülbül
gülü
Gül se çaresiz beklermis bülbülü
Sevsede söyleyemese,isteyip gülemese
Dikenini batiramaz ki sevdigine
Kastedermis güzel yüzüne,bülbül geri döndügünde
bulamazmis belki ayni yerinde
Iste o andan sonra geri dönüsü yetmezmis bülbülün,gülü
geri döndürmeye
Degil sevgisiyle sulasa,kanini akitsa köklerine
Günlerce sakiyip basucunda gecelerce yas tutsa
Gül geri dönmezmis bir daha
GÜL BEKLIYOR,GÜL AGLIYOR,ÇABUK OL BÜLBÜL GÜL ELDEN
GIDIYOR.
GÜLLER
Güller beyaz, güller sarı, kırmızı
Hepsi ayrı biçim ayrı renkteler
Kimi hırçın, kimi gönül hırsızı
Sazın tellerinde bir ahenkteler
Beyaz perdelerde izbe yerlerde
Bahçelerde, güzel, çirkin evlerde
Gezinip dururlar kirli ellerde
Yaprakları dökük pek pejmürdeler
Atın üzerinizden kan rengi şalı
Çektiğiniz bunca kimin vebali
Yorumlayabilsem bir rüyaları
Aşka anlam olan güller nerdeler
Belki yarın belki çok uzaktalar
Onları saklayan hangi bir diyar
Ruhumun sesini götürse rüzgâr
Kimbilir orada nasıl severler.
(Çöl ve Yolcu, 1990)
BAĞIMSIZLIK GÜLÜ
Yerden alip o gülü
Hangi gülü?
Bir topçu neferinin
Sakaryali yaz topraginda
Sicak kan gülü.
Alip koklamak o gülü
Hangi gülü?
Türkçenin özgür kirlarinda
Türkülerde burcu burcu
Bilgeliğin ana gülü.
Bir basmadan alip o gülü
Hangi basmadan?
Nazilli fabrikasından
Pamuğumuzdn,emeğimizden
Dokuduğumuz halk gülü
Hoyrat ellerinden alıp o gülü
hangi ellerinden?
Uzak teksaslı çobanların
Bilmediği,uğruna can vermediği
Türkiyeli o çileler gülü
Yerine koymak kutsamak o gülü
Hangi yerine ?
Mustafa Kemal'in bahçesine
Bir ulusun suladığı,beslediği
Yediveren bağımsızlık gülü!
(Muhsin Tunç)
GÜL YÜREKLİM
Ne çok söz söylendi.
Ve yazıldı aşka dair;
Ve nice bülbüller,
Terennüm ettiler gül’ün üstüne,
Sevdalarını kara sevdalarını,
Bembeyaz sayfalarda,
Anlattılar asırlar boyu,
Hep nefes nefese...
Gözler bazen bir ahu’nun mahzun bakışları
Bazende çılgın dalgalarıyla,
Köpük köpük, bir deniz,
Ve onun gizemli mavilikleri, oldu.
Ya da endamlar, bir selvi fidan,
Veya gül endamdı.
Ya ay yüzlü sevgililerin,
Güneş gibi yakıcı bakışları.
Nasıl olurda unutulurdu.
Bir çöl güneşi gibi yürekler kavuran,
Nice hasretler yaşandı.
Donduran soğukluklarıyla, ayrılıklarda;
Ve nice gözyaşları döküldü.
Kan niyetine.divitlerden ve kalemlerden...
En azgın nehirlerin debisine denk.
Yeşil bir yaprak,yada nülüfer üstünde,
Bir katreydi gözyaşları...
Yada erişilmez zirvelerde bir avuç duru kar,
Toprağın bağrını delen bir kardelen çiçeği yada,
Susuz çöllerde bir umut pınarı vaha,
Bir arı’nin konduğu essiz bir çiçek,
Muhteşem renk cümbüşü içinde,
Nadide ve toz kanatli bir kelebek
Bilemezlerdi kelimelerin bu kadar,
Kifayetsiz olduğunu;
Ol mailer ki derya içre idiler,
ama deryayı bilmezlerdi çünki,
Ama yinede aşka dair;
Ne çok şey yazıldı ve söylendi.
Ve nice bülbüller terennüm ettiler;
Güllerinin, üstüne...
ALI KOC
|
